The photographs in this article are courtesy of
Back To Magazine Index Page
			وزلوبه - زموږ ملی لوبه ده وزلوبه زموږ ملی لوبه ده. نوموړی لوبه ډیره پخوا پیل شویده، چی د پخوانی د غرونو د سیرلیو چی د باتورانو او قهرمانانو په وسیله ښکار کیدلی پیل شوی ده. داسی ویل کیږی چی دوزلوبه د لومړی ځل لپاره د اکسوس باسین په سیمه کی تر سره شوه. ترکی ملتونو او نورو هغو وګړو چی د منځنی آسیا څخه افغانستان ته مهاجرت وکړ، آس ئی اهلی وګرځاوه او د هغه څخه ئی په جګړه کی کار اخیست. د وزلوبې لغوی معنی د " بزی او یا د سیرلیو د نیولو" څخه اخیستل شویده. موږ دوه ډوله وزلوبه لرو چی د توده برای او قره جای څخه عبارت دی. په توده برای وزلوبه کی د نمری د ګټلو لپاره، لوبغاړی ( آس چلوونکی) بزه باید د پیل کړی څخه هری خواته ولیږدوی. نوموړی لوبغاړی باید د نورو لوبغاړو څخه لیری او خپلواک پاتی شی. قره جای لوبه یوه اندازه پیچلی او ستونز منه ده. په دی لوبه کی لوبغاړی باید خوسکی د نښی پر شا او خوا وګرځوی او بیا وروسته د ټیم د نمری ورکوونکی کړی ته یی ورسوی.
Buzkashi – our national game Buzkashi is our national game. It began a very long time ago. It may have come from the hunting of mountain goats by champions on horseback. It is said that Buzkashi was played for the first time in the Oxus basin. The Turkic peoples and others who migrated from the Central Asian steppes to Afghanistan domesticated the horse and used it in battles.	بزکشی – بازی ملی ما ست بزکشی بازی ملی ما است. بزکشی در زمان های بسیار قدیم شروع شده است. این شاید از شکار بز های کوهی توسط پهلوانان اسپ سوار گرفته شده باشد. گفته میشود که بازی بزکشی برای بار اول در رودخانه دریای آمو صورت گرفته بود. ترکها و دیگر مردمانیکه از جلگه های آسیای مرکزی به افغانستان مهاجرت کردند اسپ را اهلی ساخته و از آن در جنگ ها استفاده می کردند.
The name literally means “goat grabbing”. There are two kinds of Buzkashi: Tudabarai & Qarajai. In Tudabarai, in order to score, the rider must get the carcass and carry it away from the starting circle in any direction. The rider must stay free and clear of the other riders. In Qarajai, the task is much more complex. The player must carry the calf around a marker, and then return the carcass to the team's designated scoring circle. Buzkashi players, called chapandaz, are highly skilled riders. Their horses, too, are specially trained. Horse and rider work together in the game. If the rider is thrown off or dismounts, the horse waits. A trained horse will gallop with terrific speed as soon as the horseman snatches the carcass of a calf in order to gain an edge in the game. The horses are said to enjoy the game as much as the riders. A good Buzkashi horse is very expensive to purchase. The competition is fierce, and the winner of a match receives prizes. Buzkashi, is definitely not a game for the weak as injuries are not uncommon. To many Afghans, Buzkashi is not just a game, it is a way of life. Teamwork and communication are essential for successful players.
	نام آن در لغت به معنی "ربودن بز" است. دونوع بزکشی وجود دارد: توده برای و قره جای، برای نمره گرفتن باید چاپنداز جسد بز را گرفته و آنرا از دایره شروع به هر طرفی بدور ببرد. چاپنداز باید خودرا از دیگر چاپندازان آزاد وفارغ نگهدارد. در قره جای، کار بسیار مغلق میباشد. چاپنداز باید گوساله را به دور یک نشانی ببرد و جسد را دوباره به جای دایره مشخص نمره همان تیم برگرداند. بازی کنان بزکشی، که چاپندازنامیده میشوند، سوارکاران بسیار ماهر می باشند. اسپهای آنها نیز بطور خاص آموزش دیده اند. اسپ و چاپنداز در بازی یکجا کار میکنند. اگر چاپنداز به زمین می افتد یا پیاده میشود، اسپ انتظار می کشد. یک اسپ ماهر برای اینکه نمره بگیرد به مجرد اینکه سوارکار جسد گوساله را می قپاند به سرعت فوق العاده برای برنده شدن می تازد. به اسپها آموخته شده است تا مانند خود اسپ سوار از بازی لذت ببرند. یک اسپ خوب بزکشی بسیار گران است. این رقابت بسیار شدید است، و برنده یک مسابقه جوایز دریافت میدارد. بازی بزکشی بطورقطع یک بازی برای ضعیفان نیست چون برداشتن جراحات درین بازی غیر معمول نمی باشند. برای بسیاری افغانها، بزکشی فقط یک بازی نیست، این یک راه زندگی است. کار گروهی و ارتباطات اساسات خوب برای چاپندازان موفق ضروری می باشد		د وزلوبی لوبغاړی ته چاپنداز وایی چی، هغوی ډیر زیات تجربه لرونکی آس ځغلونکی دې. د دوی آسونه هم په ځانګړی ډول روزل شوی دی. آس او آس ځغلونکی ئی په لوبه کی یو ځای لوبه کوی. کله چی لوبغاړی له آس څخه ښکته شی او یا ولویږی، نوموړی آس انتظار کوی. یو روزل شوی آس په ډیره چټکتیا وروسته له دې چی له آس ځغلونکی خوسکی را واخلی، ځغلی ترڅو په لوبه کی یودریځ لاسته راوړی. داسی انګیرل کیږی چی، آسونه د لوبی څخه په هغه کچه خوند اخلی څومره چی د هغوی ځغلونکی ورڅخه برخمن کیږی. د وزلوبې لپاره یو ښه آس پیرودل ډیر ګران او قیمته کار دی. د وزلوبې مسابقه ډیره په زړه پوری ده. او د لوبی ګټونکی ته ډیر انعامونه ورکول کیږی. وزلوبه د کمزورو کسانو لپاره نه ده، ځکه چی په دی کی ډیر ټپونه او زخمونه مینځ ته راځی. ډیر شمیر افغانانوته وزلوبه یوازی یوه لوبه نه ده بلکه د ژوند د تیرولو لپاره یوه تګلاره ده. ډله ییزکاراواړیکی دښوچاپندازانولپاره دغوره اوکامیابه بنسټونوپه توګه ضروردی.
Back To Magazine Index Page